Dzieci przede wszystkim uczą się podczas zabawy, odkrywania, sprawdzania, poznawania nowych możliwości i korzystania z nich. Prowadzimy zajęcia od lat i od lat najważniejsza jest dla nas mądrze prowadzona zabawa z dzieckiem. Czasami pozwalamy na swobodę w tej zabawie, czasami prowadzimy zabawę ucząc jej reguł. Nie stosujemy jednej metody do dziecka, bo bardzo ważna jest zmienność, różnorodność, reagowanie na potrzeby. Wiemy, że metody dyrektywne powodują dobre nawyki, ale też niewłaściwe i z drugiej strony samo podążanie za dzieckiem nie nauczy je zasad, których samo nie jest w stanie zrozumieć, zauważyć lub które są trudne do zaakceptowania a nieodzowne, bo na przykład związane z bezpieczeństwem. Dziecko jest całością dlatego martwią nas terapie, które nie pozwalają korzystać z obu rąk jednocześnie, które zapominają o spontanicznej zabawie, żartowaniu – każde dziecko to potrafi. O tym pamiętamy zapisując dzieci i młodzież na zajęcia i ćwicząc, bawiąc i ucząc się z nimi. Wtedy, gdy konstruujemy radio uczymy się tego razem, bo wiele możemy nauczyć się od siebie i wtedy jesteśmy szczerzy. Dziecko pamięta, że pani nie przeczytała instrukcji (celowo) i nie mogła złożyć wszystkich elementów. To zabawa, w której nastolatek może poczuć się samodzielny i chętnie nauczy się tego, bo zobaczy jak to jest ważne również w dorosłym życiu. Kiedy bawimy się z dziećmi nie boimy się używać telefonów i komputerów – 20 lat temu terapeuci marzyliby o taaak zaawansowanych pomocach do zajęć kiedy możemy nagrać dziecko, kiedy powtórzy ono po raz kolejny tekst, ale chce zrobić to bardziej poprawnie, bo pokażemy to jego rodzinie, koleżankom i kolegom. Nie ma niewłaściwych pomocy – czy to jest piasek, plastelina, pas bezpieczeństwa w samochodzie, klocki lego czy radio do samodzielnego montażu czy nawet telefon – wszystko użyte we właściwy sposób pokaże dziecku radość z samodzielności, komunikacji, zabawy – co daje nam możliwość powtarzania ćwiczeń na nieskończenie wiele możliwości – kres tych możliwości jest w naszej wyobraźni, która nie ma końca, jeżeli podpowiada nam dziecko, a my go słuchamy. Dobrej zabawy, b.